در شرایط بحرانی مثل جنگ، بلای طبیعی، کودک دچار ترس، اضطراب یا سردرگمی می شود.

 این احساسات باعث تغییر در رفتار او می شود. درک این تغییرها، اولین گام حمایت از کودک است.

 

علائم اضطراب کودکان:

علائم جسمی: دل درد، تپش قلب، کابوس

 علائم رفتاری: بی قراری، گریه، پرخاشگری و چسبیدن به والدین

 

حمایت روزمره از کودک:

 نزد کودک آرامش تان را حفظ کنید.

 روال زندگی عادی را حفظ کنید.

 فشار روانی و اخبار ناراحت کننده را دور کنید.

 

حل مشکل خواب کودک:

با برنامه خواب منظم

با موسیقی ملایم یا قصه قبل خواب

با پرهیز از غذای سنگین و اخبار ناراحت کننده

 

اگر کودک لجبازی می کند:

 شما مقابله نکنید.

 شرایط لجبازی او را فراهم نکنید.

حرف شنوی او را تشویق کنید.

 

اگر کودک گوشه گیر شد:

 با هم کارهای خوشحال کننده انجام دهید.

 او را به بازی دعوت کنید.

خاطرات شیرین گذشته را برایش تعریف کنید.

 

اگر پرخاشگر و عصبی شد:

 آرام بمانید.

احساساتش را بپذیرید.

 اعلام کنید پرخاشگری مورد تایید شما نیست.

 

چگونه با کودک صحبت کنید:

 با زبان ساده، صادقانه و مناسب با سن او

فقط اطلاعات ضروری را بدهید.

چند موضوع را با هم مطرح نکنید.

 اگر چند بار پرسید، صادقانه پاسخ دهید.

 

چه زمانی باید از کارشناسان سلامت روان کمک تخصصی بگیرید؟

نگرانی کودک بیش از اندازه باشد.

ارتباط و عملکرد او دچار اختلال شدید باشد.

 

در شرایط بحرانی، بیشتر مراقب کودکان، مادران باردار، افراد ناتوان و سالمندان باشید.

 

مشاهده تمامی مطالب از طریق سایت آوای سلامت به نشانی:

https://iec.behdasht.gov.ir

 

 واحد آموزش و ارتقای سلامت

معاونت بهداشت دانشگاه علوم پزشکی فسا